Belediye Başkanlığı mı, Husumet Merkezi mi?

07.01.2026 00:00

Muharrem DEĞİRMEN /GÖZLEM
muharremdegirmen @ gmail.com

Bir ilçeyi yönetmek, sadece belediye binasının kapısını sabah açıp akşam kapatmak değildir. İlçeyi yönetmek; esnafın derdini dinlemek, muhtarın kapısını çalmak, gazetecinin sorusuna cevap vermek, sivil toplumun eleştirisine tahammül etmek ve hepsinden önemlisi kendinden olmayanı da adam yerine koyabilmektir. Orhangazi'de bugün yaşanan tam olarak bunun tersidir.
Ortada artık münferit hatalar, yanlış anlaşılmalar ya da kişisel kırgınlıklar yok. Ortada sistematik bir dışlama, bilinçli bir ötekileştirme ve şahsi hesaplaşmalar üzerinden yürüyen bir belediye pratiği vardır. Belediye Başkanı Bekir Aydın, ilçenin temel dinamikleriyle kavgalıdır. Esnaf odasıyla, muhtarlarla, gazetecilerle, sivil toplum kuruluşlarıyla kavgalıdır. Yetmezmiş gibi bu kavgayı kişisel kaprislerine ve geçmişte yaşadığı kırgınlıklara bağlayacak kadar da işi içselleştirmiştir.
Bugün Orhangazi'de konuşulan bir gerçek var: Belediye başkanına ulaşamayan oda başkanları, temsilciler, muhtarlar var. Telefonları açılmayan, hatta numaralarının her yerden engellendiğini söyleyen insanlar var. Bu iddia ilk kez gündeme gelmedi. Orhangazi Muhtelif Esnaf ve Sanatkârlar Odası Başkanı Turgay Durmuş'un İYİ Parti Orhangazi İlçe Başkanlığı'na yaptığı hayırlı olsun ziyaretinde, herkesin önünde sarf ettiği "belediye başkanı telefonlarımızı açmayı bırakın, numaralarımızı her yerden engellemiş" sözü, Orhangazi'de yönetim krizinin belgesidir.
Daha da vahimi, bu tavrın nedeninin kamuoyuna yansıyan ifadelere göre tamamen kişisel olmasıdır. Aynı ortamda, Bekir Aydın'ın Turgay Durmuş'a "aday adayı olduğumda gelip hayırlı olsun demedin" dediği aktarılıyor. Şimdi bu cümleyi herkes bir daha düşünsün. Binlerce esnafın seçilmiş temsilcisi, sırf bir gün gelip el sıkmadı diye belediye başkanının kara listesine mi alındı. İlçe yönetimi, hayırlı olsun ziyaretleriyle mi şekilleniyor. Devlet ciddiyeti bu mudur.
Bu tablo, Orhangazi'de makamın nasıl kişiselleştirildiğini, belediye başkanlığının nasıl bir ego tatmin alanına dönüştürüldüğünü açıkça gösteriyor. Belediye başkanlığı koltuğu, intikam alma koltuğu değildir. Kırgınlık biriktirme, hesap görme, insanları cezalandırma makamı değildir. Burası Orhangazi halkının emanet ettiği bir koltuktur.
Ama mesele burada bitmiyor. Yetmedi, şimdi de yaklaşan esnaf odası seçimleri üzerinden kirli bir mühendislik faaliyeti başlatıldığı iddia ediliyor. Belediyenin farklı birimleri üzerinden, çeşitli meslek gruplarına mensup esnafların tek tek çağrıldığı, Turgay Durmuş'un karşısına aday olmaları için ikna edilmeye çalışıldığı, "esnaf odası değişmeli, Turgay gitmeli" şeklinde telkinlerde bulunulduğu sahada açıkça konuşuluyor. Perdecisi, manavı, elektrikçisi belediyeye çağrılıp oda seçimlerine müdahil edilmeye çalışılıyor.
Bir ilçenin belediye başkanının işi gücü bırakıp, esnaf odasına ayar vermeye kalktığı bir noktaya gelmiş durumdayız. İlçenin trafik sorunu, otopark kaosu, altyapı yetersizliği, çevre sorunları, gençlerin geleceği, tarımın çöküşü, İznik Gölü'nün alarm veren durumu dururken, belediyenin enerjisi oda başkanı tasfiye etmeye harcanıyor.
Bu, yönetim değil. Bu, iktidar sarhoşluğudur.
Dahası, Bekir Aydın bu işte yalnız değildir. Yanında bulunan bazı isimlerin, özellikle organizasyoncu özel kalem düzeyinde etkili olan kişilerin, başkanın önüne yanlış bilgiler koyduğu, kimi isimleri bilerek hedef haline getirdiği, hatta başkanın bilgisi dışında bazı numaraların engellendiği iddiaları da dillendirilmektedir. Eğer bu doğruysa, Bekir Aydın'ın yapacağı ilk iş, bir dakika bile kaybetmeden telefonunu eline alıp engellenen numaraları kontrol etmektir. Çünkü bir belediye başkanı, kimin aradığını bilmeden telefon kapatıyorsa, o makam çoktan yönetimden kopmuş demektir.
Bugün Orhangazi'de şu soru herkesin dilinde. Belediye başkanı, sivil toplumla, esnaf temsilcileriyle, muhtarlarla ve gazetecilerle kavgalıysa, bu ilçeyi kimle yönetecek. Belediye, kendi başına bir ada değildir. Esnaf odasıyla, basınla, muhtarla, dernekle birlikte nefes alır. Bunlarla kavgalı bir belediye başkanı, aslında Orhangazi'nin tamamıyla kavgalıdır.
Şehir kinle yönetilmez. Şehir intikamla yönetilmez. Şehir kişisel hesaplarla yönetilmez. Orhangazi, bir kişinin kırgınlık defterine not düşülerek idare edilecek bir ilçe değildir.
Bu yaşananların tamamı, 3. Göz Medya Genel Koordinatörü sevgili ağabeyim İrfan Aydın'ın yıllardır ısrarla vurguladığı "kamuda küsülmez" sözünü adeta canlı bir vaka olarak önümüze koyuyor. Kamu makamı, özel hayatın duygusal refleksleriyle yönetilemez; kırgınlıkların, alınmışlıkların, kişisel hesapların kapısından içeri girdiği anda devlet ciddiyeti çöker. Bugün Orhangazi'de oda başkanlarının, muhtarların, temsilcilerin telefonlarına çıkılmaması, hatta engellendiklerini söyleyecek noktaya gelmeleri, tam da bu ilkenin terk edildiğini gösteriyor. Kamuda küsülmez; çünkü kamu, kimsenin şahsi alanı değil, milletin ortak malıdır ve bu ilke çiğnendiği her gün Orhangazi'de yönetim biraz daha erozyona uğramaktadır.
Bekir Aydın, bugün bulunduğu makamın kişisel değil kamusal bir emanet olduğunu hatırlamak zorundadır. Aksi halde bu yönetim anlayışı, Orhangazi'ye hizmet değil, her geçen gün biraz daha derinleşen bir kriz üretmeye devam edecektir.
Bu noktada artık yüksek sesle konuşulan başka bir ihtimali de görmezden gelmek mümkün değil. Acaba yaşananların temelinde, Turgay Durmuş'un sadece bir oda başkanı değil, halk nezdinde karşılığı olan, esnafın ve geniş bir kesimin teveccühünü kazanmış güçlü bir potansiyel belediye başkan adayı olarak görülmesi mi yatıyor. Sahada dolaşan herkes biliyor ki, bugün Orhangazi'de esnafın, sokağın ve mahallelerin konuştuğu isimlerden biri Turgay Durmuş. Bu gerçek, mevcut yönetimde ciddi bir tedirginlik yaratmış olabilir. Çünkü halkın içinde karşılığı olan bir ismin, yarın sandıkta rakip haline gelmesi ihtimali, koltuğa alışmış her iktidar için doğal bir tehdit olarak algılanır.
Eğer belediye yönetiminin esnaf odasına yönelik bu baskıcı ve dizayn etmeye dönük hamlelerinin arkasında, Turgay Durmuş'un ileride belediye başkanlığına aday olmasından duyulan bir korku yatıyorsa, bu Orhangazi adına son derece vahim bir tablodur. Siyasette rakipleri projeyle, hizmetle, vizyonla geçmeye çalışmak yerine; onları itibarsızlaştırarak, yollarını keserek, kurumlarını karıştırarak saf dışı bırakmaya çalışmak, yönetememenin itirafıdır. Halktan gelen teveccühten korkan bir anlayış, zaten çoktan meşruiyetini kaybetmiş demektir.

Orhangazi'de Gerilimin Gölgesinde Bekir Aydın'a Açık Bir Uyarı
Orhangazi'de belediye merkezli tartışmaların her geçen gün büyüdüğü bir ortamda, Belediye Başkanı Bekir Aydın'ın önünde artık kaçınılmaz bir yol ayrımı bulunuyor. İlçede yükselen itiraz sesleri, sadece muhalefetin değil, kendi seçmeninin de ciddi bir memnuniyetsizlik yaşadığını gösteriyor. Bu tablo, savunma refleksleriyle değil; açık, şeffaf ve kapsayıcı bir yönetim anlayışıyla aşılabilir. Bekir Aydın'ın, eleştirileri kişisel saldırı gibi görmek yerine, bunları Orhangazi'nin geleceği için güçlü bir uyarı olarak değerlendirmesi gerekiyor. Belediye ile halk arasındaki mesafenin kapatılması, sahaya inen, muhtarları, esnafı, sivil toplum temsilcilerini düzenli dinleyen ve alınan kararların gerekçesini kamuoyuyla net biçimde paylaşan bir belediyecilik anlayışıyla mümkündür.
Artık Orhangazi'nin beklentisi polemik değil çözüm üretimidir. Kentin kronikleşmiş altyapı, ulaşım, çevre ve sosyal yaşam sorunları, günlük siyasi tartışmaların ötesinde, kararlı ve planlı bir yönetim iradesi gerektiriyor. Bekir Aydın'ın, etrafındaki dar danışman halkası yerine geniş bir toplumsal akla kulak vermesi; liyakat, şeffaflık ve hesap verebilirliği yönetimin temel taşı haline getirmesi, hem kendi siyasi geleceği hem de Orhangazi'nin yarınları açısından hayati önem taşıyor. Bu adımlar atılmadığı sürece tartışmaların dinmeyeceği, atıldığı takdirde ise ilçede yeni bir güven ikliminin doğacağı artık herkes tarafından açıkça görülüyor.

Muharrem DEĞİRMEN /GÖZLEM / diğer yazıları