BEKİR AYDIN YÖNETİMİNİN EN BÜYÜK KORKUSU

10.02.2026 00:00

Muharrem DEĞİRMEN /GÖZLEM
muharremdegirmen @ gmail.com

Orhangazi Belediye Meclisi bugün yalnızca bir yerel yönetim organı değildir. Bugün bu meclis, Orhangazi'de siyasetin nasıl yapıldığını, kimin sorumluluk aldığını, kimin koltuğunu koruduğunu ve kimin halk adına konuşmaktan kaçtığını açık biçimde ortaya koyan bir aynaya dönüşmüştür. Resmi sıfatlara, parti tabelalarına ve meclis aritmetiğine bakıldığında tablo nettir. Ancak sahada yaşananlar, bu kağıt üzerindeki denklemi çoktan geçersiz kılmıştır.
Çünkü Orhangazi'de fiili durum şunu göstermektedir: Muhalefet, olması gereken yerde değil; olması gereken gibi davrananların omuzlarında yükselmektedir. Kağıt üzerinde iktidar ve muhalefet bellidir. Fakat meclis tutanaklarına, verilen önergelerin içeriğine, açılan dosyalara ve bozulan huzurlara bakıldığında gerçek muhalefetin kim tarafından yapıldığı çok daha net görülmektedir.
Bugün Orhangazi Belediye Meclisi'nde halk adına soru soran, yıllardır konuşulmayan başlıkları gündeme taşıyan, önerge veren, rahatsız eden ve konfor alanlarını bozan bir irade varsa, bu irade Milliyetçi Hareket Partisi meclis grubudur. MHP'li Meclis Üyeleri Ayhan Keskin ve Kemal Erdağı, neredeyse her meclis toplantısında sundukları yazılı önergelerle Orhangazi'nin birikmiş sorunlarını tek tek masaya yatırmaktadır. Bu önergeler vitrin için hazırlanan metinler değildir. Alkış almak, manşet olmak ya da sosyal medya paylaşımları için değildir. Doğrudan sonuç almak, kayıt düşmek ve kamuoyunu bilgilendirmek amacıyla hazırlanmış belgelerdir.
Bu tabloyu asıl önemli kılan nokta şudur: MHP bu duruşu sergilerken hiçbir siyasi konfor alanına sığınmamaktadır. Cumhur İttifakı ortağı olmanın sağladığı rahatlığa yaslanmadan, yanlış gördüğü her konuda açık itirazda bulunmakta, gerektiğinde ittifak içi rahatsızlık yaratmayı göze almaktadır. Bu tutum, Orhangazi siyasetinde uzun zamandır kaybolmuş olan gerçek muhalefet refleksini yeniden hatırlatmaktadır.
Bu noktada ister istemez meclisin diğer cephesine bakmak gerekmektedir. Kağıt üzerinde ana muhalefet olan CHP grubunun Orhangazi Belediye Meclisi'nde sergilediği performans, siyasi tarih açısından ibretlik bir tablo sunmaktadır. Kendi içinde birlik sağlayamayan, ortak bir siyasi akıl üretemeyen, Orhangazi adına tek bir güçlü ve bütünlüklü dosya ortaya koyamayan bir yapıdan söz ediyoruz. Daha da vahimi, kamuoyunda oluşan güçlü algı; bazı CHP'li meclis üyelerinin kentin geleceğiyle değil, imar dosyalarıyla, arsa satışlarıyla, kişisel beklentilerle ve bireysel hesaplarla meşgul olduğudur.
Denetleme görevini yerine getirmek yerine Belediye Başkanı Bekir Aydın'ın peşine takılan, mecliste sorgulamak yerine susmayı tercih eden, kentin geleceğini doğrudan ilgilendiren konularda adeta görünmez olan bu anlayış, CHP'nin Orhangazi tarihinde belki de gördüğü en zayıf meclis performansını ortaya koymaktadır. Muhalefet etmek yerine uyum sağlamayı, itiraz etmek yerine görmezden gelmeyi seçen bu tablo, Orhangazi halkının beklentileriyle tamamen çelişmektedir.
Mesele yalnızca siyasi beceriksizlikle de sınırlı değildir. Bazı CHP'li meclis üyeleriyle ilgili kamuoyuna yansıyan, vicdanları rahatsız eden, etik ve siyasi sorgulama gerektiren ilişkiler ve tutumlar, Orhangazi'nin toplumsal değerleriyle örtüşmemektedir. Muhtarlar üzerinde baskı kurulduğu, tehdit ve şantaj iddialarının gündeme geldiği, bazı hassas konularda sessizliğin normalleştirildiği bir tablo söz konusudur. Bu durum yalnızca meclis içi bir tartışma değildir. Bu durum, Orhangazi'nin hangi değerler üzerinden yönetileceği sorusunu da beraberinde getirmektedir.
Bu noktada CHP Orhangazi İlçe Başkanı Berna İl'in sahadaki çabasını ayrı bir parantezde değerlendirmek gerekmektedir. İlçe örgütünü diri tutmaya çalışan, toplumsal temas kuran ve Orhangazi'nin sorunlarına dair refleks geliştirmeye gayret eden bir ilçe başkanlığı profili ortadadır. Ancak bu emek, belediye meclisi sıralarında oturan bazı CHP'li üyelerin pasifliği ve konformizmi nedeniyle her geçen gün gölgelenmektedir. Sahada anlatılmaya çalışılan CHP ile mecliste görülen CHP arasında derin bir uçurum oluşmuştur.
Bu uçurum, yalnızca partiyi değil, doğrudan Berna İl'in siyasi emeğini de yıpratmaktadır. Mecliste suskun kalan, denetleme görevini yerine getirmeyen, kritik dosyalarda ortada görünmeyen bu isimler, CHP'nin Orhangazi'de yaşadığı güven ve itibar kaybının başlıca nedenlerinden biridir. Sorunun kaynağı ilçe örgütü değil; meclis grubundaki bu dağınık ve etkisiz tablodur.
Yazının ana eksenine yeniden dönüldüğünde, MHP Orhangazi İlçe Başkanı Halil Bozoğlu'nun siyasi duruşu belirleyici bir rol üstlenmektedir. Cumhur İttifakı İlçe Başkanı olmasına rağmen, ittifakın arkasına saklanarak susmayı tercih etmeyen bir profil çizen Bozoğlu, Orhangazi'de açık bir denge unsuru haline gelmiştir. Eğitimden sağlığa, imardan çevreye kadar kenti ilgilendiren her başlıkta net tavır koyan MHP ilçe yönetimi ve meclis grubu, siyasetin yalnızca kazanmak için değil, kenti korumak için de yapılabileceğini göstermektedir.
Bu duruşun Belediye Başkanı Bekir Aydın cephesinde ciddi bir rahatsızlık yarattığı artık saklanamaz bir gerçektir. Her meclis toplantısı öncesinde yaşanan gerginlikler, kulislerde açıkça konuşulmaktadır. Hangi dosyanın açılacağı, hangi önergenin gündeme geleceği soruları, başkanlık makamında huzursuzluk yaratmaktadır. Çünkü MHP'nin verdiği önergeler süslü ifadelerden ibaret değildir. Doğrudan hedef alan, isimlendiren ve sorumluluk yükleyen içerikler taşımaktadır.
Taş ocakları meselesi bu rahatsızlığın en somut örneklerinden biridir. Orhangazi'nin doğasını, tarım alanlarını ve yaşam kalitesini tehdit eden bu konuda yıllardır kaçınılan sorular, MHP'nin yazılı önergeleriyle meclis gündemine taşınmıştır. Aynı şekilde ranta kapı aralayabilecek imar değişiklikleri, ruhsat süreçleri ve inşaat dosyalarında frene basan, kamu yararı vurgusu yapan yine MHP olmuştur. Bu tavır, muhalefet yapmanın ötesinde doğrudan kent adına sorumluluk almaktır.
Bugün Orhangazi'de gerçek muhalefetin kim tarafından yapıldığını anlamak için parti isimlerine bakmaya gerek yoktur. Hangi dosyada kimin huzurunun kaçtığına, hangi sorular sorulduğunda tansiyonun yükseldiğine bakmak yeterlidir. Gerçek muhalefet, çıkar düzenleri bozulduğunda ortaya çıkar.
Halil Bozoğlu'nun "muhalefet boşluğunu dolduruyoruz" sözü bir slogan değil; sahadaki gerçeğin kısa ve net ifadesidir. Çünkü Orhangazi'de muhalefet boşluğu, suskunlukla oluşmuş; ısrarla doldurulmuştur. Bu durum, Belediye Başkanı Bekir Aydın açısından son derece rahatsız edicidir. Çünkü alışılmış düzen bozulmuştur. Çünkü meclis artık sadece el kaldırılan bir salon olmaktan çıkmıştır.
Orhangazi Belediye Meclisi'nde bugün ortaya çıkan tablo, artık yoruma açık değildir. Milliyetçi Hareket Partisi, Cumhur İttifakı ortağı olmasına rağmen AK Parti yönetimindeki belediyeyi sorgulayan, denetleyen ve rahatsız eden tek siyasi aktör konumundadır. AK Parti'nin yönettiği Orhangazi Belediyesi, alıştığı sessiz ve itirazsız meclis düzeninin bozulmasından açık biçimde rahatsızdır. Bu rahatsızlık, verilen her yazılı önergeye gösterilen tepkiyle, her dosya açıldığında yükselen tansiyonla kendini ele vermektedir.
Cumhuriyet Halk Partisi ise bu tabloda meclis üyeleri açısından çalışan bir ilçe başkanlığı olmasına rağmen tarihsel bir rol kaybı yaşamaktadır. Kağıt üzerinde ana muhalefet olmasına rağmen, fiiliyatta AK Parti belediye yönetimini denetlemek yerine bu yönetimin konfor alanına katkı sunan, Bekir Aydın ve AK Partinin kolduk değneği olan bir meclis üyesi pozisyonuna savrulmuştur. CHP'li bazı meclis üyelerinin meclisteki suskunluğu, AK Parti yönetiminin yıllardır rahat hareket etmesini sağlamış; bu suskunluk bozulduğunda ise CHP değil, MHP rahatsızlık yaratmıştır. Bu gerçek, Orhangazi siyasetinin en çıplak fotoğrafıdır.
Bugün Orhangazi'de muhalefet AK Parti'ye karşı Berna İL'in başarısına rağmen meclis üyelerinin Bekir Aydın aşkı yüzünden CHP tarafından değil, MHP tarafından yapılmaktadır. Bu durum ne bir tesadüftür ne de geçici bir konjonktürdür. Bu durum, siyasi risk almaktan kaçınanlarla, risk almayı göze alanlar arasındaki farkın doğal sonucudur. AK Parti yönetimi denetleniyorsa, bu CHP'nin varlığıyla değil; MHP'nin ısrarıyla mümkündür.
Bu nedenle Orhangazi'nin önündeki mesele şudur: AK Parti yönetimindeki belediye, gerçek denetime alışacak mı; yoksa sorgulayan sesi bastırmayı mı deneyecek? CHP, ana muhalefet sorumluluğunu yeniden üstlenecek mi; yoksa meclisteki etkisizliğini kalıcı hale mi getirecek? MHP'nin ortaya koyduğu bu çizgi güçlenecek mi; yoksa yalnız bırakılarak törpülenmeye mi çalışılacak?
Bu sorular artık siyasilerin değil, Orhangazi halkının sorularıdır. Çünkü bugün suskunluk tercih edenler, yarın hesap soramaz. Bugün denetimden rahatsız olanlar, yarın güven talep edemez. Bugün risk alanlar ise yarın bu kentin hafızasında nerede durduklarıyla anılır.
Bu konu bir değerlendirme değildir. Bu konu bir sonuçtur. Orhangazi Belediye Meclisi'nde AK Parti'nin nasıl yönetildiği, CHP'nin nasıl sustuğu ve MHP'nin nasıl muhalefet yaptığı artık kayda geçmiştir. Bundan sonrası, bu kaydın kimleri rahatsız ettiğine bakılarak okunacaktır.

HALİL BOZOĞLU'NA SERT VE NET SORU: BU DOSYALAR SİZİN MASANIZDA MI?
Orhangazi adına elini değil gövdesini taşın altına koyduğunu her fırsatta gösteren MHP Orhangazi İlçe Başkanı Halil Bozoğlu'na artık kaçamayacağı bir soru sormak gerekiyor. İlçede imar, ruhsat, özel kalem ve başkan yardımcılıkları etrafında konuşulan iddialar, kulaktan kulağa yayılan şikâyetler ve belediye koridorlarında fısıltıyla değil, alenen dile getirilen rahatsızlıklar sizin gündeminizde mi? Özellikle İmar ve Şehircilik Müdürü Selim Güray Özgül ile Özel Kalem Müdürü Şenol Kaya hakkında konuşulanlar; dosyalar, ilişkiler, imar süreçleri ve "nasıl olduysa" verilen kararlar tarafınızdan gerçekten takip ediliyor mu, yoksa bu alanlara dokunulmuyor mu?
Daha vahimi şudur: Belediye içinde bazı isimlerin "yük olmaktan kurtarılmak" ya da "sorumluluktan kaçırılmak" adına başkan yardımcılığı makamlarına taşındığı iddiaları, Orhangazi'de artık yüksek sesle konuşulmaktadır. Temizlik ve fen işleri gibi kritik alanlarda görev yapan bu başkan yardımcılarının icraatları, attıkları imzalar, arkalarında bıraktıkları dosyalar ve haklarında biriken şikâyetler ortadayken; bu tabloya göz mü yumulmaktadır? Yoksa bu koltuklar, sorunları çözmek için değil, sorunları görünmez kılmak için mi kullanılmaktadır? Eğer öyleyse, bu yalnızca idari bir zafiyet değil, açık bir siyasi tercihtir.
Bu sorular rahatsız edici olabilir, ama Orhangazi'de artık rahatsız olmayan siyasetçiye yer yoktur. Bu başlıklar, dedikodu değil; kamu vicdanını bulandıran ciddi iddialardır. Sayın Bozoğlu, bugüne kadar sergilediğiniz tavır, suskunluğa değil müdahaleye işaret ediyordu. Şimdi herkes şunu merak ediyor: İmar, özel kalem ve başkan yardımcılıkları ekseninde biriken bu dosyalar açılacak mı, yoksa bazı isimler "dokunulmaz" mı ilan edilecek? Orhangazi kamuoyu netlik istiyor. Bu konularda suskun kalınırsa, bu sessizlik de tarihe not düşülecektir.