Üçüncü Göz Gazetesi: ORHANGAZİDE BİR ZAMANLAR BİR OKULDAN TEKRARI YAPILAMAYAN ULUSLARARASI HALK OYUNLARI FESTİVALİ DÜZENLEME BAŞARISI.

Yılmaz AYDEYER / MİHRALI BEY
aydeyeryilmaz @ gmail.com

‎Bu ilçe adına çok kıymetli bir hafızayı ortaya koyma zamanı geldi.
‎Bir zamanlar bu ilçede halk oyunları okullarda vardı.
‎Sadece "ek faaliyet" değildi; kültürün, aidiyetin ve özgüvenin parçasıydı.
‎Çocuklar sahneye çıkmayı, birlikte hareket etmeyi, alkış almayı öğreniyordu.
‎Cargill İlköğretim Okulu'nun düzenlediği Uluslararası Halk Oyunları Festivali, bu işin ne kadar ciddiye alındığının en somut göstergesiydi.
‎Farklı ülkeler, farklı kültürler, aynı sahnede buluşuyordu.
‎Bu ilçe, bir dönem dünyaya açılan küçük bir pencere olmuştu.
‎Peki şimdi?
‎Okullarda halk oyunları yok.
‎Festivaller yok.
‎Kültürel hafıza yavaş yavaş siliniyor.
‎Çocuklar ekran başında, okullar sınav stresinde, yöneticiler ise "öncelik başka" demekle meşgul.
‎Oysa kültür, öncelik değilse bile vazgeçilmezdi bir zamanlar.
‎Asıl soru şu...
‎Bu ilçede bir şeyler neden vardı da artık yok?
‎Ve daha acısı:
‎Yok olanın ne kadar kıymetli olduğunu fark eden kaç kişi kaldı?
‎Cargill İlköğretim Okulu'nun düzenlediği Uluslararası Halk Oyunları Festivali hâlâ hatırlanır.
‎Yabancı diller, farklı kostümler, aynı sahne…
‎Çocuk gözleri şaşkın, öğretmenler gururlu, veliler kalabalık ve heyecanlıydı.
‎Bu ilçe, birkaç günlüğüne de olsa dünyanın bir parçası olmuştu.
‎O günlerde kimse "ne kazandırıyor" diye sormazdı.
‎Çünkü kazanılan şey belliydi.
‎Özgüven, disiplin, kültür, birlikte gülmek, birlikte alkışlanmak…
‎Şimdi o salonlar sessiz.
‎Müzikler yok, adımlar yok, kostümler sandıklarda.
‎Ama hafızalarda hâlâ duruyor o ses.
‎Davulun tok vuruşu, zurnanın ince sızısı.
‎Bazen bir ilçenin geçmişi, bir festivalde saklıdır.
‎Bazen bir kuşağın hatırası, sahnede atılan birkaç adımda…
‎Ve bazı şeyler kaybolur ama unutulmaz.
‎Bu da o şeylerden biri.
‎Ve o günler kendiliğinden olmadı…
‎Orhangazi Belediyesi'nin ve dönemin belediye başkanı Neşet Çağlayan'ın verdiği destekle büyüdü, güçlendi.
‎Salonlar açıldı, imkânlar sağlandı, çocukların emeği sahiplenildi.
‎Yerel yönetimin "kültür" dediği bir zaman vardı; sözde değil, icraatta karşılığı olan bir zaman.
‎Belki bu yüzden o festival sadece bir etkinlik değildi.
‎Bir ilçenin kendine güveniydi, çocuklarına verdiği değerin göstergesiydi.
‎Bugün geriye dönüp bakınca, o desteklerin ne kadar kıymetli olduğu daha iyi anlaşılıyor.
‎Bazı isimler, bazı kararlar, bazı dönemler…
‎Aradan yıllar geçse de iyi hatırlanır.
‎‎O dönemin Orhangazi Belediye Başkanı Neşet Çağlayan'ın eğitime katkısı, bugün geriye dönüp bakıldığında daha net anlaşılan türdendi.
‎Gürültülü değildi, reklâm kokmazdı; sessiz ama kalıcıydı.
‎O dönemde eğitim, sadece bina yapmak ya da tabela asmak değildi.
‎Okulların sosyal ve kültürel hayatına dokunmak vardı işin içinde.
‎Halk oyunlarının okullarda yaşatılması, çocukların sahneyle, kültürle, özgüvenle buluşturulması bu bakışın ürünüydü.
‎Cargill İlköğretim Okulu'nun düzenlediği Uluslararası Halk Oyunları Festivali bunun en somut örneklerinden biriydi.
‎Belediyenin ve Neşet Çağlayan'ın desteği olmadan böyle bir organizasyonun Orhangazi'de yapılması kolay değildi.
‎Ama yapıldı.
‎Çünkü "eğitim sadece ders değildir" denilen bir dönemdi o.
‎O yıllarda çocuklar sadece sınavlara değil,
‎hayata hazırlanıyordu.
‎Birlikte çalışmayı, farklı kültürlere saygıyı, alkış almayı ve alkışlamayı öğreniyordu.
‎Bugün geriye kalan şey, bir tabeladan çok daha fazlası:
‎Bir kuşağın hafızası.
‎Ve şu cümle;
‎"Bir zamanlar bu ilçede eğitime gerçekten dokunan bir anlayış vardı."
‎Bazı katkılar vardır, bütçelerde görünmez…
‎Ama yıllar sonra bile hatırlanır.

İZ BIRAKAN ÖĞRENCİLER-4
Okulumuzun yetiştirdiği değerli evlatlarımızdan, bugün Türk Polis Teşkilatı bünyesinde trafik polisi olarak görev yapan Mesut Eken ile büyük bir gurur duyuyoruz.
Mesut Eken'i okul yıllarından itibaren disiplinli, sorumluluk sahibi ve karakterli duruşuyla tanıdık. Saygılı tavrı, çalışkanlığı ve arkadaşlarına karşı örnek davranışlarıyla her zaman takdir edilen bir öğrencimizdi. Görev bilinci yüksek, adalet duygusu güçlü bir genç olarak yetişti.
Bugün trafikte vatandaşlarımızın can ve mal güvenliğini sağlamak adına büyük bir özveriyle görev yapması; eğitimci olarak bizler için en anlamlı mutluluklardan biridir. Trafik polisliği sabır, dikkat ve kararlılık ister. Mesut Eken'in bu özellikleri en iyi şekilde temsil ettiğine yürekten inanıyorum.
Başarı; yalnızca diploma almak değil, topluma faydalı bir birey olabilmektir. Mesut Eken, bu anlayışın en güzel örneklerinden biridir.
Kendisine görevinde üstün başarılar diliyor, yolunun ve bahtının açık olmasını temenni ediyorum.

Yılmaz AYDEYER / MİHRALI BEY / diğer yazıları